Αλκυόνη Παπαδάκη- Βαρκάρισσα της Χίμαιρας

Συνήθως φορούσε μια κόκκινη ρόμπα με σατέν γιακά. Μάζευε τα μαλλιά της πίσω και τα στερέωνε με φουρκέτες σ΄ έναν κότσο, σαν στεφάνι, λίγο πιο πάνω από το σβέρκο της. Ήταν ψηλή και λεπτή. Κι είχε ένα βλέμμα γεμάτο κίτρινα φύλλα. Κάποιο σταχτί απόγευμα του Σεπτέμβρη ήρθε κοντά μου, εκεί που χάζευα στα παρτέρια της αυλής, μου χάιδεψε το κεφάλι και μου είπε: «Τα λουλούδια μεγαλώνουν με τα τραγούδια των πουλιών». Ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών. Ύστερα μπήκε μέσα, άνοιξε το ραδιόφωνο κι έκλεισε την πόρτα της. Έτσι έκανε. Πετούσε μια κουβέντα και μετά χανόταν… Έμπαινε στο σύννεφό της και ταξίδευε… «Δε μας μεγάλωσε κανονικά», έλεγε αργότερα ο αδελφός μου ο Τζόνυ. «Δε μας έδωσε οδηγίες σωστής πλοήγησης». «Μας εξασφάλισε εισιτήριο διαρκείας για το πλεούμενο της χίμαιρας», του απαντούσα εγώ. «Λίγο το ‘χεις;»… Την αγαπούσε πολύ. Τη λαχταρούσε. Την απαιτούσε ώρες ώρες. Κι εγώ την αγαπούσα. Περίεργο, αλλά την αγαπούσα για όλα όσα δε μας έδωσε. Για όσα μάς έδωσε τη μισούσα. Η μάνα μας, η Ερασμία! Όταν ένας άνθρωπος έχει ενδώσει εντελώς στο πάθος του, είναι μάταιο να προσπαθείς να του αλλάξεις τακτική. Είναι όπως ακριβώς ο τζόγος. Όσο χάνεις, τόσο κολλάς. Έχει μια περίεργη γλύκα η αυτοκαταστροφή. Ένα μυθιστόρημα που ξεχειλίζει από γυναικεία ευαισθησία.

Η "Βαρκάρισσα της Χίμαιρας" είναι η πρώτη μου επαφή με τα βιβλία της αγαπημένης Αλκυόνης Παπαδάκη. H αλήθεια είναι πως αν και μου άρεσαν τα αποσπάσματα της, που διάβαζα παντού, απέφευγα να ξεκινήσω ένα βιβλίο της, διότι φοβόμουν πως θα ήταν αρκετά "βαρύ" και "φιλοσοφικό" για τα γούστα μου. Όμως τελικά είχα πέσει έξω... το διάβασα κυριολεκτικά με μια ανάσα! Το ρούφηξα! Λάτρεψα την γραφή της που είναι κάτι ανάμεσα σε ποιήμα και πεζό! Ταξιδιάρικη... μελωδική...γεμάτη ουσία. 

Λάτρεψα και την Θεανώ και τον Τζόνυ. Δυο παιδιά, γόνοι εύπορης (και φαινομενικά τέλειας) οικογένειας της καλής κοινωνίας της Σαλαμίνας, τα οποία στην πραγματικότητα όμως, δεν έλαβαν την αγάπη που τους άξιζε από τους γονείς τους, που δείχνουν να είναι ο κάθε ένας βυθισμένος στον δικό του κόσμο. Τα παιδιά μεγαλώνουν, ενώ από τις ζωές τους περνούν διάφοροι χαρακτήρες ο καθένας με την δική του προσωπικότητα.  Κάποιοι απο αυτούς θα τους χαρίσουν την αγάπη που τους έλειψε και κάποιοι άλλοι θα τους δημιουργήσουν ακόμα περισσότερα προβλήματα με τους γονείς τους.Ένα μεγάλο μυστικό θα βγει στην επιφάνεια και θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή των δυο αδερφών.

Το βιβλίο παρουσιάζει πολύ έντονα την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων, είτε πρόκειται για οικογενειακές, είτε για φιλικές, είτε για ερωτικές-συναισθηματικές. Μας μαθαίνει πως δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι όλα τα παιδιά που έχουν "νορμάλ" οικογένειες, δέχονται αγάπη και μεγαλώνουν σωστά, ή πως όλοι όσοι βρίσκονται με τον άνθρωπο που θέλουν να έχουν δίπλα τους, είναι καλά. Η Αλκυόνη Παπαδάκη κάνει μια ενδοσκόπηση των σχέσεων αυτών και παρουσιάζει με έξοχο τρόπο τις ιδιαιτερότητές τους! 

 

Η Αλκυόνη Παπαδάκη γεννήθηκε στο Νιο Χωριό, κοντά στα Χανιά. Αφού αποφοίτησε από τη Γαλλική Σχολή, ήρθε στην Αθήνα με το όνειρο να αλλάξει τον κόσμο. Με την εμφάνισή της στη λογοτεχνία κατέκτησε το αναγνωστικό κοινό, το οποίο την ακολουθεί πιστά σε όλη τη συγγραφική πορεία της, ενώ οι κριτικοί τη χαρακτηρίζουν ως «το φιλαράκι του αναγνώστη», «την ψυχαναλύτρια συγγραφέα», «τη συγγραφέα των μπεστ σέλερ», «την ήρεμη δύναμη στον χώρο της λογοτεχνίας». Πολυγραφότατη, με δεκαεπτά βιβλία στο συγγραφικό ενεργητικό της, ξεκίνησε να γράφει από παιδί, το πρώτο της γραπτό, όπως έχει δηλώσει η ίδια, «ήταν ένα ραβασάκι στον Θεό». Τα έργα της, τα οποία ανήκουν στη σύγχρονη μυθιστορία και διακρίνονται για την προσωπική, λυρική γραφή της, κυκλοφορούν αποκλειστικά από τις Εκδόσεις Καλέντη.

Πηγή:Public.gr 

Πηγή Φωτογραφίας:larissanet.gr 

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/papadaki-himaira/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE