Ο υποτροπιασμός της ελληνικής κοινωνίας

Quae nocent, saepe docent. Ότι πονάει, συχνά διδάσκει, λέει ένα λατινικό ρητό. Και να που αποφασίσαμε ως κοινωνία να το διαψεύσουμε. Δεν ανακάλυψα βέβαια την Αμερική, αλλά έπειτα και από τον ορυμαγδό απόψεων και σκέψεων που ακολούθησε του τραγικού δυστυχήματος στην εθνική οδό, νομίζω πως πλέον, όσο σκληρό και αν ακουστεί, αναβιώνουμε με πλήρη αυτογνωσία τον δικό μας μεσαίωνα...

Δε ξέρω αν για όλο αυτό ευθύνεται η παιδεία μας, όπως πολλοί διατείνονται. Ούτε είμαι σίγουρος πως ο... βομβαρδισμός ξένων προτύπων, στην κατά τα άλλα... συντηρητική ελληνική κοινωνία, είναι μοχλός πίεσης και χειραγώγησης της σκέψης μας. Αυτό που ξέρω είναι ότι ως λαός, ως άνθρωποι βρισκόμαστε στην φάση μιας αποτρόπαιας αλλαγής. Όταν κανιβαλλίζεις, και δείχνεις έλλειψη σεβασμού σε ανθρώπους και καταστάσεις, κανένα σχολείο, καμιά πατρική συμβουλή και κανένα κράτος αλληλεγγύης και δικαίου, δε μπορεί να σε αλλάξει. Η ανθρωπιά είναι έμφυτη, δεν υπάρχει τρόπος να την σπείρεις...

Με άρμα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άνθρωποι που είναι ολοφάνερο πως έχουν απωθημένα, ψυχολογικά θέματα και αδυναμία εξορθολογισμού των γεγονότων, κρίνουν, επικρίνουν και κατακρίνουν, με γνώμονα τι ακριβώς? Όχι, η απατηλή και άκρως επικίνδυνη ελευθερία που υιοθετούν μέσω του ίντερνετ δεν τους μεταμορφώνει. Τους κάνει απλά να πετάνε την μάσκα που φοράνε σε όλη τους την ζωή και εκείνη την στιγμή, σε εκείνο ακριβώς το σημείο, είναι ο πραγματικός εαυτός τους. Ο μίζερος, χαιρέκακος, κακός, απάνθρωπος εαυτός τους.

Όταν μπροστά σε τέτοιες ασύλληπτες τραγωδίες δεν έχουμε σεβασμό, στο πιο μεγάλο ίσως κακό που μπορεί να βρει έναν άνθρωπο, και "σκυλεύουμε" επί πτωμάτων, όταν δεν λογαριάζουμε ανθρώπινες υποστάσεις που τραβούν τον δικό τους Γολγοθά, ε τότε διάολε, δε μπορεί, κάτι δεν πάει καλά! Είναι διαφορετικό πράγμα να κρίνεις κάτι εκ του αποτελέσματος με σεβασμό και αξιοπρέπεια και άλλο να προσπαθείς εγωιστικά και τελείως παράλογα να προκαταβάλλεις τα γεγονότα, όντας αδέκαστος γνώστης και κριτής των πάντων.

Το θανατηφόρο τροχαίο στην εθνική οδό, όσα έχουν γίνει παλαιότερα και όσα θα γίνουν στο μέλλον , η έντονη νευρικότητα και κακία που εκπέμπουν χιλιάδες συνάνθρωποί μας τα τελευταία χρόνια, τα φρικτά εγκλήματα που διαπράττονται, οι συγκρούσεις στους δρόμους, είναι μόνο κάποια από τα στοιχεία που υποδηλώνουν τον πνευματικό μας ακρωτηριασμό.

Σίγουρα δεν ήμασταν έτσι ως λαός, σίγουρα δεν είμαστε και οι μόνοι. Δυστυχώς, σε παγκόσμιο επίπεδο, όλα δείχνουν πως είμαστε μάρτυρες,θύτες και θύματα ταυτόχρονα, μιας νέας, τρομακτικά βλάσφημης  και παρανοϊκής εποχής, για το ανθρώπινο είδος. Κάποτε ο συγγραφέας Ζιγκ Ζιγκλάρ είχε πει πως, "κάθε απαίσια πράξη, είναι μία κραυγή για βοήθεια". Γιατί δεν ακούμε τους εαυτούς μας;;;

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/o-ypotropiasmos-tis-ellinikis-kinonias/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE