Νάουσα: μια δημόσια γκαλερί έργων Street Art

Όταν μια μικρή πόλη αποφασίζει να μετατραπεί σταδιακά σε μια δημόσια γκαλερί έργων τέχνης, μέσω εικαστικών παρεμβάσεων Street Art στους δρόμους και στα κτίριά της, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι άκρως συναρπαστικό και ενδιαφέρον.

Ο λόγος για τη Νάουσα Ημαθίας, στην οποία διοργανώνεται κάθε χρόνο από την ομάδα LOBA το LOBArt Festival, ένα φεστιβάλ τέχνης και πολιτισμού.

Η ομάδα LOBA συγκροτήθηκε το 2010, με κύριους στόχους της αφενός τη δημιουργία και προώθηση των εναλλακτικών μορφών πολιτισμού, της τέχνης και της τοιχογραφίας σε δημόσιους χώρους, και αφετέρου, τη δημιουργία εκθέσεων σε συνεργασία με δημόσιους φορείς, οργανισμούς και συλλόγους σε όλη την Ελλάδα.

Τα μέλη της οραματίζονται τη μεταφορά της τέχνης από τον εσωτερικό κόσμο του καλλιτέχνη σε δημόσιους χώρους, με σκοπό να τονωθεί και να ενισχυθεί η καλλιτεχνική ευαισθησία όλων των πολιτών. Οι πολίτες δεν μένουν αμέτοχοι· συμμετέχουν ενεργά και γίνονται συνοδοιπόροι σε ένα ατέλειωτο ταξίδι πολύχρωμων συναισθημάτων. Εξοικειώνονται με τη street art, προβληματίζονται από τα μηνύματά της και την αποδέχονται.

Το LOBArt Festival 2016 διεξήχθη από τις 26.08.2016 ως και τις 04.09.2016 και ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στους κατοίκους της πόλης αλλά και στους επισκέπτες της.

 

afisa-lobart-2016

 

Στα πλαίσιά του - και σε συνδιοργάνωση της ομάδας LOBA με το Δήμο Νάουσας -πραγματοποιήθηκε έκθεση ζωγραφικής, φωτογραφίας και street art όπου συμμετείχαν 39 εικαστικοί καλλιτέχνες και street artists από όλη την Ελλάδα, ενώ παράλληλα υπήρξαν και εικαστικές δράσεις στους δρόμους της πόλης: 15 καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα ζωγράφισαν ζωντανά μπροστά στο κοινό, σε κεντρικούς δρόμους και σε δημόσια κτίρια της Νάουσας (ορισμένα από τα οποία συνδέονται με το πολιτιστικό παρελθόν της πόλης).

Επίτιμος προσκεκλημένος του LOBArt Festival 2016 ήταν ο διευθυντής του Νομισματικού και Επιγραφικού Μουσείου Αθήνας κ. Γιώργος Κακαβάς, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από την όλη πρωτοβουλία και αγκάλιασε το καινοτόμο όραμα της ομάδας LOBA.

Η διοργάνωση ήταν καθ΄ όλα άψογη και ο κόσμος της πόλης ήταν εκεί - είτε για να παρακολουθήσει, είτε για να προσφέρει εθελοντικά τη βοήθειά του για τις ανάγκες του Φεστιβάλ - ενώ τα έργα που εκτέθηκαν ή δημιουργήθηκαν από το μηδέν ειδικά για το φεστιβάλ ήταν ποικίλα και πολυδιάστατα.

Θέλοντας να έχω μια πιο πλήρη εικόνα για το LOBArt Festival, βρέθηκα εκεί· και ξεκινώντας την περιήγησή μου πρώτα από την Έκθεση, γνώρισα για πρώτη φορά - και εντελώς απρογραμμάτιστα, για να είμαι ειλικρινής - ένα από τα ιδρυτικά μέλη της LOBA: τον Κωστή (a.k.a. Έντι).

Η έκθεση με κέρδισε με την πρώτη ματιά. Είχα την τύχη να είμαι η μοναδική επισκέπτης εκείνη την ώρα, έτσι μπόρεσα να αφιερώσω αρκετό χρόνο στα έργα των καλλιτεχνών. Πήρα την άδεια να φωτογραφίσω το χώρο και τα έργα, κι έπειτα συνομιλήσαμε με τον Έντι για το φεστιβάλ.

lobart-exhibition-2016-1

lobart-exhibition-2016-2

Ο Έντι είναι ενθουσιασμένος με όσα συμβαίνουν, καθώς και περήφανος - το αντιλαμβάνομαι από τον τρόπο που μιλά για το Φεστιβάλ. Έχει το βλέμμα του στραμμένο στο παρόν, αλλά ταυτόχρονα είναι γεμάτος όνειρα και σχέδια για το μέλλον. Τον ρωτώ πώς πήραν την απόφαση να δημιουργήσουν την ομάδα LOBA, και χαμογελάει. Μου λέει πως η απόφαση πάρθηκε έτσι απλά, μέσα σε ένα βράδυ. Όσον αφορά το Φεστιβάλ, είναι ευγνώμων για την αμέριστη στήριξη του Δήμου, των χορηγών τους, αλλά και του ίδιου του κόσμου.

Και τα μελλοντικά τους σχέδια; Μιας και το κλίμα ανάμεσά μας είναι χαλαρό, δε διστάζω και τον ρωτώ: «Έντι, σκέψου δέκα χρόνια μετά. Πώς θα είναι τα πράγματα στην πόλη και στο LOBArt, δεδομένου του αριθμού των έργων street art που δημιουργούνται κάθε χρόνο εδώ; Θα έχουν απομείνει τοίχοι για να βαφτούν;» Του κάνω αυτή την ερώτηση επί τούτου, γιατί τα έργα που δημιουργούνται κάθε χρόνο στη Νάουσα είναι πολλά… και - πλην ελαχίστων εξαιρέσεων - δεν σβήνονται, αλλά παραμένουν στους τοίχους της πόλης.

«Πάντα θα υπάρχουν τοίχοι», μου λέει. «Θέλω να γίνει η Νάουσα μια μικρή Βαρκελώνη!» Ξέρω τι εννοεί: η Βαρκελώνη (όπως επίσης και η Σαραγόσα) είναι μια πολύχρωμη ζωντανή πόλη με προχωρημένη κουλτούρα, όπου η δημόσια τέχνη και η αρχιτεκτονική συνυπάρχουν απόλυτα αρμονικά.

Του ζητώ να μιλήσουμε για τον ίδιο, για την τέχνη του και για το έργο με το οποίο συμμετέχει στην έκθεση: «Δε θέλω να μιλώ για μένα… προτιμώ να μιλώ με άλλους τρόπους», μου λέει – και καταλαβαίνω απολύτως τι εννοεί. Το έργο με το οποίο συμμετέχει στην έκθεση μιλάει για εκείνον, κάνει φανερό το ταλέντο του. Τον επαινώ και στέκομαι ιδιαίτερα στην τόση επιμονή και υπομονή που χρειάστηκε για να το δημιουργήσει. Βλέπετε είναι όλο καλυμμένο με μικρές, πολύ μικρές κουκκίδες… «Ναι, μου βγήκαν τα μάτια!», μου λέει και γελάμε.

empire_fall-_down_kostis-edi

Empire fall down - Kostis Edi

Ο Έντι προσφέρεται να με ξεναγήσει στους γύρω δρόμους και να μου δείξει τις τοιχογραφίες street art - τα murals, όπως λέγονται - που έχουν δημιουργηθεί στο δημόσιο χώρο, στα πλαίσια του φεστιβάλ. Είναι ευγνώμων για τους καλλιτέχνες που ήρθαν από όλη την Ελλάδα για να τιμήσουν το φεστιβάλ, και δημιούργησαν όλα αυτά τα εξαιρετικά murals στην πόλη: «Κάποιοι από αυτούς έρχονται μόνο στη Νάουσα πλέον, για το συγκεκριμένο φεστιβάλ, και επιλέγουν να απέχουν από άλλες αντίστοιχες διοργανώσεις…» μου λέει.

Μαθαίνω πως η πόλη έχει αγκαλιάσει το φεστιβάλ, και πως το περιμένει κάθε χρόνο. Οι κάτοικοι κάθε ηλικίας δείχνουν έντονο ενδιαφέρον και περιέργεια για τα έργα που πρόκειται να δημιουργηθούν ή να εκτεθούν κάθε φορά. Έχουν αγαπήσει τη street art κι έχουν άποψη πια γι’ αυτή.

Ενώ σε άλλες πόλεις η street art δέχεται επιθέσεις και κρίνεται συχνά ως ανεπιθύμητη, στη Νάουσα δε συμβαίνει αυτό: μάλιστα πληροφορούμαι πως φέτος, σε μια γειτονιά της πόλης, επιλέχθηκε τυχαία ένας ιδιωτικός εξωτερικός τοίχος κατοικίας για να δημιουργηθεί ένα έργο. Και υπήρξαν μερικές αντιδράσεις από τους γείτονες, οι οποίες είχαν να κάνουν με το γιατί να επιλεγεί ο συγκεκριμένος τοίχος και όχι κάποιος δικός τους…

Σκεφτείτε το: σε ποια άλλη πόλη ακούμε να λαμβάνουν χώρα παράπονα όπως το παραπάνω για τη street art; Και πού αλλού, αν όχι στη Νάουσα, θα συναντήσουμε γυναίκες τρίτης ηλικίας να έχουν ως κύριο θέμα συζήτησης - την ώρα που κάνουν την απογευματινή τους βόλτα - το εάν κάποιος καλλιτέχνης χρησιμοποίησε σπρέι ή ρολό για να βάψει στον τοίχο, αν εγκατέστησε ή όχι σκαλωσιές, και πόσο δύσκολο ήταν τελικά το όλο εγχείρημά του;

Αξίζει να σημειωθεί πως σε μια φόρμα/ερωτηματολόγιο που δημιουργήθηκε στο διαδίκτυο με θέμα τη διερεύνηση των απόψεων των κατοίκων για τη street art της πόλης, οι Ναουσαίοι που έλαβαν μέρος δήλωσαν σε συντριπτικό ποσοστό ότι βρίσκουν ελκυστική τη δημιουργία «δημόσιας γκαλερί» στους δρόμους της Νάουσας, θεωρούν πως οι μέχρι τώρα τοιχογραφίες ωφελούν την εικόνα της πόλης τους και πως οι λευκοί τοίχοι δεν είναι τελικά προτιμότεροι από τη street art.

Ο Αριστοτέλης είχε εκφράσει την άποψη πως η δημόσια τέχνη διαπαιδαγωγεί τους πολίτες και αναδεικνύει τις αρχές της Πόλης.  Στη σύγχρονη εποχή, αυτό ισχύει ακόμα. Ο Γ.Β. Τσάρας (γλύπτης,  Καθηγητής Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ.) πρόσφατα έγραψε σε ένα άρθρο του πως «Η Τέχνη οφείλει και μπορεί να παίξει το ρόλο της με έργα αναδιοργάνωσης των αστικών χώρων και μάλιστα των Περιφερειακών  Πόλεων. […] Ο Άνθρωπος είναι η Τέχνη. […] Τη χρειάζεται κοντά του και γύρω του».

Η street art, ακριβώς επειδή εκτίθεται σε δημόσιο χώρο, έχει αβέβαιο μέλλον. Αυτό είναι μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Στη Νάουσα όμως, η δημόσια τέχνη είναι επιθυμητή και προστατεύεται – και από τους φορείς, και από τους ίδιους τους πολίτες.

Γιατί οι άνθρωποι της Νάουσας έχουν πια εκπαιδευτεί στη δημόσια τέχνη, και μάλιστα με βιωματικό τρόπο· την έχουν αποδεχθεί, έχουν μάθει να την κατανοούν, να αναγνωρίζουν τις προσπάθειες των δημιουργών, τα μηνύματα που θέλουν να περάσουν. Την έχουν κάνει θέμα συζήτησης, έχουν αρχίσει να την επιζητούν και να την περιμένουν. Και ήδη, η ομάδα LOBA έχει στραμμένο το βλέμμα της στο LOBArt Festival του 2017.  

Άλλωστε, όπως λέει και ο Έντι, όταν ένα LOBArt Festival τελειώνει… τότε ξεκινάει το επόμενο.

 

Στο LOBArt Festival 2016 συμμετείχαν οι καλλιτέχνες:

  1. GRAFFITI - STREET ART

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος - Dem - Έντι - Έφη Θεοδωροπούλου - Insane 51 - Δημήτρης και Θανάσης Κρέτσης) - Rase - Rino - Simple G - Φίλιππος Τατάκης  - Tones  - Αλέξανδρος Τσάκωνας  - Γιάννης Φάλλας - WD

 

 

alexandros-tsakonas

Αλέξανδρος Τσάκωνας

leonidas-giannakopoulos

Λεωνίδας Γιαννακόπουλος

humane_wd

“Humane” – WD

antithesis_3d_insane51

”AntiThesis”(3-D) - Insane51. Διπλό πορτρέτο του Edward Norton & Μπραντ Pitt από την ταινία Fight Club.

 

giannis-fallas

Γιάννης Φάλλας

 

efi-theodoropoulou

Έφη Θεοδωροπούλου

dem

Dem

simpleg

Simple G

 

 

rino-rasel-collab

Rino & Rasel (collab)

  1. ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ, STREET ART ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Νίκος Βαβάτσης - Δημήτρης Βύζας - Ειρήνη Βογιατζή - Φανή Βόλου - Κωνσταντίνος Βραζιώτης - Μπόρις Γεωργιτσέλι - Δημήτρης Γιαννακόπουλος - Λεωνίδας Γιαννακόπουλος - Αντώνης Γκιούρκας - Dem  - Έντι - Έφη Θεοδωροπούλου - Γιάννα Θωμά  - Insane 51 - Δήμητρα Κανταρτζή - Ιωάννα Καφίδα - Άννα Κοντακσίου - Δημήτρης Κρέτσης - Νίκος Κρανάκης - Θωμάς Λιούτας - Εμιλία Ξανθοπούλου - Δήμητρα Οικονόμου - Μαρία Παναγιώτου - Ειρήνη Παπαδημητρίου - RTM - Sake  - Simple G - Δημήτρης Ταξής  - Φίλιππος Τατάκης  - Ιωάννα Τζαβέλλα - Λευτέρης Τούλης - Άρτεμις Τσακίρη - Αλέξανρος Τσάκωνας - Δέσποινα Τσάλωνα - Ερμιόνη Τσάνου - Χρήστος Τσιντσάρης - Γιάννης Φάλλας - Σωτήρης Φεν - Κατερίνα Χαδουλού

sake

Sake

 

 

nikos-vavatsis-dimitra-oikonomou

Νίκος Βαβάτσης – Δήμητρα Οικονόμου (γλυπτό)

nikos-kranakis

“The aura of people can’t be confined” - Νίκος Κρανάκης

irene-vogiatzi

Ειρήνη Βογιατζή

alter-ego_3d_spraypaint_on_canvas_insane51

“Alter ego” (3-D) - Insane51

simpleg_2

Simple G

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/naousa-mia-dimosia-gkaleri-ergon-street-art/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE