Κάντο μ’αγάπη…

Εκεί έξω υπάρχουν καλλιτέχνες όλων των ειδών, που δεν τους μαθαίνουμε όλους ποτέ. Οι αγαπημένοι μου είναι εκείνοι που δημιουργούν με αγάπη, μεράκι, σεβασμό και είναι προσγειωμένοι. Ορισμένοι ξεχωρίζουν στις λεπτομέρειες με τα έργα τους και με τον τρόπο που αυτά σε εμπνέουν. Λίγοι ασχολούνται επαγγελματικά, είτε για τους προφανείς λόγους είτε από δική τους επιλογή το κρατούν ως χόμπι.  Αν υπάρχει κάτι θετικό σε  όλα αυτά τα χρόνια κρίσης που βιώνουμε, σίγουρα είναι η ασταμάτητη δημιουργικότητα του Έλληνα. Ίσως και λόγω του διαδικτύου να το παρατηρούμε πλέον εντονότερα, πως γύρω μας υπάρχει πολύ έμπνευση. Μέσα από το blogging που δραστηριοποιούμαι κοντά στα πέντε χρόνια, έχω γνωρίσει πολλούς δημιουργικούς ανθρώπους. Και μέσα από αυτή την στήλη, θα ήθελα να τους γνωρίσετε κι εσείς!

 

Η Χαρά Θεοδωρίτση γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ζάκυνθο.  Κατέθεσε την ικμάδα των δυνάμεών της στο Ελληνικό Δημόσιο  και τώρα πλέον απόμαχος, ασχολείται με τα “θέλω” της. Για περισσότερα επισκεφθείτε την εδώ: Κάντο μ'αγάπη...

 
 

Καλησπέρα Χαρά! Μέσα από το blog σου "Κάντο μ'αγάπη",  όλα αυτά τα χρόνια μοιράζεσαι με τους αναγνώστες σου έργα ζωγραφικής σε ακουαρέλα και άλλες δημιουργικές κατασκευές. Τελευταία, έχεις επιδοθεί σε μία ξεχωριστή μορφή τέχνης, έργα με βότσαλα. Ενώ μπορεί να ακούγεται κάτι το απλό,αυτό που το κάνει αμέσως ξεχωριστό, είναι ότι καταφέρνεις και αναπαριστάς σκηνές όπως εκείνη με τον καστανά, τον γαλατά και αρκετές ακόμα, με ζωντάνια και κίνηση. Πώς ξεκίνησες αυτές τις δημιουργίες, ποιο ήταν το αρχικό σου έναυσμα;

Να διορθώσω μόνο ότι ναι ξεκίνησα τη ζωγραφική με την ακουαρέλα, μέχρι που με στόχευσε η Βιλλιώτη (Ζωγράφος) και  υποχθόνια μου άλλαξε πορεία.(γέλια) Λατρεία τα μολύβια πια. Όλο αυτό το ταξίδι ξεκίνησε από την έναρξη του blog. Πριν η δραστηριότητά μου η καλλιτεχνική ήταν art-colouring-pencils-colours-heart-love-favim-com-198374ανύπαρκτη. Και όπως χωρίς σοβαρή σκέψη ξεκίνησε το blog έτσι ξεκίνησε το ένα μετά το άλλο οι διάφορες δημιουργίες. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ξεκίνησαν και τα πετρωτά, παρόλο που χρόνια μάζευα πέτρες. Αυτή που με ενέπνευσε ήταν μια Καναδέζα που συνάντησα στο Pinterest η Sharon Nowlan. Μ άρεσαν οι ντελικάτες φιγούρες της που αναπαριστούσαν εικόνες μιας καθημερινότητας. Έτσι έκανα την πρώτη μου κάρτα για να συνοδεύσει ένα δωράκι για ένα αγαπημένο μου πρόσωπο. Πολύ απλή, σε σχέση με τις σημερινές παραστάσεις, αλλά ήταν η αρχή. Στη συνέχεια “γνώρισα” τον Ιταλό Stefano Furlani και εντυπωσιάστηκα με την λεπτομέρεια των έργων του. Και όπως πάντα στα έργα μου, παίρνοντας το έναυσμα και από τους δύο, άρχισα να χτίζω τη δική μου ταυτότητα. Δε μου άρεσαν ποτέ οι αντιγραφές. Δε σε προάγουν,απλά σε κάνουν ένα κακέκτυπο του πρωτότυπου. Σημασία έχει η εξέλιξη και συνεχώς την προσπαθώ.

 
 

Τι δεξιότητες απαιτεί ένα τέτοιο έργο;

Δε νομίζω ότι απαιτούνται συγκεκριμένες δεξιότητες. Όπως όλες οι χειροτεχνίες απαιτούν υπομονή, επιμονή και αισθητική. Στην δική μου περίπτωση θα πρόσθετα και γερά κόκαλα, γιατί τώρα πια δυσκολεύομαι αντί να κάνω μπάνιο στη θάλασσα να είμαι σκυμμένη με τις ώρες  και να ψάχνω να συλλέγω μία μία τις πετρούλες. Όπως έχω κατά καιρούς πει,συλλέγονται μία προς μία επιλεκτικά ανάλογα το σχήμα και τα χρώματα.

 
 

Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας τις ιστορίες που είναι πίσω από ορισμένες σου δημιουργίες;

Θα πρέπει να εξομολογηθώ ότι  πρώτα γίνονται οι διάφορες σκηνές των πετρωτών και μετά ακολουθούν οι δικές μου ιστορικές αναδρομές. Δεν βαδίζω βάσει σχεδίου. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται οι πέτρες είναι εκείνες που μου δίνουν την έμπνευση κι όχι η έμπνευσή μου την τελική εικόνα. Όσες φορές κι αν το προσπάθησα με αυτή τη σειρά απέτυχα. Με έκπληξη λοιπόν κι εγώ διαπίστωσα αφού ολοκληρώθηκε ένα έργο ότι πίσω από αυτό κρυβόταν μια δική μου προσωπική ανάμνηση, την οποία καταγράφω συνοδευτικά στο  προσωπικό μου ιστοχώρο. Και με συγκινεί πάρα πολύ κάτι που για μένα είναι ένα προσωπικό βίωμα κι έχει αποτυπωθεί σε μία εικόνα (δεν έχει σημασία η σειρά) να  βρίσκονται άνθρωποι όλων των ηλικιών να ταυτισθούν μαζί του και να μου εκφράζουν και τη δική τους συγκίνηση! Είναι απίστευτο πόσο ένα σκληρό υλικό μπορεί να συγκινήσει.

 
 

Θα μπορούσες τα χόμπι σου να τα κάνεις επάγγελμα, κρατώντας την ίδια αγάπη και το ίδιο μεράκι όπως τώρα;

Όχι, δεν είμαι ο άνθρωπος που μπορεί να δουλέψει κατά παραγγελία, παρότι έχουν αποκτήσει άνθρωποι δικές μου δημιουργίες. Μ'αρέσει να λειτουργώ ανεξάρτητα  και ελεύθερα, σύμφωνα με τη δική μου έμπνευση, χωρίς όρια και χρονικά περιθώρια, χωρίς υποδείξεις και επιθυμίες τρίτων. ΑΝ αυτό που έφτιαξα εκτιμηθεί και αγαπηθεί από κάποιον και θελήσει να το αποκτήσει με βαριά καρδιά θα συναινέσω , δε θα μπω όμως ποτέ στα γρανάζια της εμπορευματοποίησης και της μαζικής παραγωγής. Άλλωστε ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν μπορώ να φτιάξω δεύτερη φορά το ίδιο πράγμα. Χάνω το κέφι μου και μόνο που το σκέφτομαι. Και μια-δυο φορές που μου συνέβηκε δεν το απόλαυσα και δεν αγάπησα το “αντίγραφο”.Και για μένα αυτό είναι τιμωρία να μην αγαπώ το δημιούργημά μου. Ναι πιστεύω πως ό,τι αναγκάζεσαι να το κάνεις επάγγελμα χάνει το ερωτεύσιμο του πράγματος, απομυθοποιείται, απογυμνώνεται και χάνει το μεγαλύτερο μέρος του ενδιαφέροντός του. Έτσι θέλω να παραμείνω ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ, με όλη την ετυμολογία της λέξης.

 
 

Πόσο μεγάλη είναι η πρόκληση στην σημερινή εποχή να παραμένεις δημιουργικός, ευφάνταστος, να δοκιμάζεσαι σε νέα πράγματα; Και πόσα είναι αυτά που κερδίζεις ποιοτικά σε βάθος χρόνου;

Για μένα είναι μεγάλη πρόκληση να παραμένω δημιουργική γιατί είναι η ψυχοθεραπεία μου από τα προβλήματα που με ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια, να τροχίζω τη φαντασία μου και να δοκιμάζω τα όριά της και να δοκιμάζω νέα πράγματα γιατί απλά βαριέμαι εύκολα. Αυτός είναι και ο λόγος που ασχολούμαι με πολλά.Από προσωπικής απόψεως θεωρώ ότι

η εποχή ευνοεί τους δημιουργικούς ανθρώπους να δραπετεύουν από την καθημερινότητα και τα άγχη της μέσα από τις δημιουργίες τους. Ωφελούν τα μέγιστα στην ψυχική ισορροπία του ατόμου όλα αυτά που συνδυαστικά με τα χέρια δουλεύουν όλες οι άλλες αισθήσεις, αντίθετα από κάθε τι άλλο που σπαταλάς άσκοπα το χρόνο σου όπως για παράδειγμα να παρακολουθείς χαζά προγράμματα στην τηλεόραση.

 
 

Τι σε εμπνέει περισσότερο στην καθημερινότητα; Θεωρείς πως ένα καλλιτέχνης κερδίζει πιο πολλά αν είναι κοινωνικός και επικοινωνιακός; Πάντα είχαμε την λανθασμένη- ίσως -εικόνα ότι πρόκειται για μοναχικά άτομα.

Όσο μεγαλώνω διαπιστώνω ότι παρατηρώ με μεγαλύτερη επιμονή πράγματα που πριν μπορεί να μην τους έδινα την παραμικρή σημασία. Όλα έχουν τη σημασία τους και τη σημαντικότητά τους. Εκστασιάζομαι μπροστά στη Φύση και στο θαύμα της ζωής μέσα από κάθε ον, όχι απαραίτητα ανθρώπινο. Είμαι σαν ένα παιδί που τώρα ανακαλύπτει τον κόσμο και τον παρακολουθεί να εξελίσσεται με θαυμασμό και έκπληξη. Η απάντησή μου λοιπόν είναι ότι από τα πάντα μπορείς να πάρεις έμπνευση,όσο δε για την προσωπικότητα του καλλιτέχνη δεν νομίζω ότι υπάρχει ένας και μόνο χαρακτηρισμός. Ούτε μόνο οι κοινωνικοί  ούτε και μόνο οι μοναχικοί δημιουργούν.Όχι δεν πιστεύω ότι υπάρχει συγκεκριμένος τύπος δημιουργού.Υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν καλύτερα στον αναβρασμό των κοινωνικών συναναστροφών κι άλλοι που αποκόβονται και λειτουργούν μόνοι, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι μόνιμη η κατάσταση και στις δύο περιπτώσεις. Άποψή μου βέβαια είναι αυτή παίρνοντας παράδειγμα από μένα την ίδια . Είμαι πολύ κοινωνική και πολύ επικοινωνιακή αλλά και συγχρόνως  βιώνω και επιδιώκω να βιώνω μεγάλες περιόδους μοναχικότητας γιατί νοιώθω την ανάγκη να αποκόβομαι από την πολύ συνάφεια του κόσμου, ακόμα και των πολύ δικών μου ανθρώπων, γιατί  θέλω να επεξεργάζομαι τις προσλαμβάνουσες και να τις μετουσιώνω μέσα από εσωτερική διεργασία σε έργο κάτι που αν δε το κάνω  στρέφεται εναντίον μου, με ότι αυτό συνεπάγεται. Αυτό που με χαροποιεί, είναι οι κριτικές που έχω εισπράξει στο πέρασμα όλων αυτών των χρόνων ότι τα έργα μου (όλα, όχι μόνο τα πετρωτά) μεταδίδουν χαρούμενη διάθεση και αισιοδοξία και σας βεβαιώνω δεν έχουν δημιουργηθεί όλα με τις ιδανικότερες των συνθηκών.

 
 

Θα θέλαμε να σου ευχηθούμε πολλές ακόμα εμπνεύσεις για μια δημιουργική συνέχεια, να λαμβάνεις και να δίνεις χαρά με τα έργα σου!

Ευχαριστώ ολόψυχα γι αυτή την ξεχωριστή τιμή,που ήταν μη αναμενόμενη.

 

 

 

14358670_970349309740251_1824095475477202630_n

15337513_1037599503015231_833789845750286505_n14729240_1002245173217331_6003884355863097500_n14915489_1010479412393907_5710773056278396576_n

14448974_976143362494179_8755449611754449871_n

14067459_952294801545702_8399191768382773999_n

14572197_1002245273217321_4715345342135027565_n

13438975_914638441978005_6129120615564535731_n

14729393_1002373379871177_8491253191079510157_n

14955891_1007953722646476_4454252435781546014_n

14731138_1002248753216973_2234860377398428569_n

13925192_943115709130278_4858302890701382821_n

11902524_767363953372122_7657507854337930827_n

14441085_981467838628398_6994173821361138138_n

14590297_987904467984735_1728917388018199449_n

14938402_1007127229395792_8659856419186571024_n

 14317544_964540080321174_3179661380718435193_n

11205535_766890793419438_8778104883513806990_n

 

 

Επισκεφθείτε την Χαρά Θεοδωρίτση

 
 
 
 
 
Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/kanto-magapi/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE