Ενσυναίσθηση: αναφέρεται συχνά, την συναντάς σπάνια!

Μέσα στο χάος το διαδικτύου, σίγουρα έχεις διαβάσει αρκετά άρθρα για την ενσυναίσθηση. Όπως και να έχει, κρατώ μόνο τα θετικά ακόμα και από τις υπερβολές του διαδικτύου. Ότι ο κόσμος κινητοποιείται συνεχώς, να μαθαίνει, να ενημερώνεται, να προβληματίζεται, να μεταδίδει. Αρκεί βέβαια να γίνεται με σεβασμό και όχι με δεικτικό τρόπο. 

Από την αρχή των σπουδών μας, οι Κοινωνικοί Λειτουργοί, διδασκόμαστε αυτή την έννοια, για την οποία τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε έντονη αναφορά, αλλά την συναντάμε σπάνια στην πράξη. Κι εκεί βρίσκεται η πηγή αρκετών δυσλειτουργιών στις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Ως ενσυναίσθηση ορίζεται η συναισθηματική ταύτιση με την ψυχική κατάσταση ενός άλλου ατόμου, και η κατανόηση της συμπεριφοράς και των κινήτρων του. Τα συστατικά της λέξης αποτελούνται από τις λέξεις εν, συν και αίσθηση, υποδηλώνοντας την επέκταση της αίσθησης του ατόμου πέρα από τον εαυτό του. Δεν είναι απαραίτητα το ίδιο με τη συμπάθεια, η οποία μπορεί να περιορίζεται μόνο στη συναισθηματική αναγνώριση, και γενικά να είναι επιφανειακή και μη αντικειμενική ή τη συμπόνια -αν και ταυτίζεται πολύ συχνά με αυτή- η οποία υποδηλώνει πως πέρα από τη συναισθηματική ταύτιση το άτομο επίσης εκδηλώνει συμπαράσταση με την κατάσταση του άλλου ατόμου. Η δυσκολία ή απουσία ενσυναίσθησης και συναισθημάτων -όπως η Αλεξιθυμία-, ή και η παρουσία χαράς για τον πόνο του άλλου ατόμου -όπως ο σαδισμός-, ενδέχεται να υποδηλώνει παρουσία ψυχοπάθειας. 

 

  

7f83f3d080ab07c6bea349be648e5732

 

 

 

 

reveal

lenbrzozowski - WordPress.com

Κι αφού η Βικιπαίδεια μας βοήθησε σημαντικά να καταλάβουμε τον ορισμό, ας προχωρήσουμε στους λόγους που η ενσυναίσθηση απουσιάζει τόσο έντονα από την σύγχρονη κοινωνία μας. Σε πρώτη φάση καλλιεργείται, όπως τα πάντα σχεδόν, από την οικογένεια. Οι γονείς είναι τα πρώτα παραδείγματα που βλέπει ένα παιδί. Με την ανατροφή που θα πάρουν, θα αρχίσουν να συμπεριφέρονται αναλόγως στο σχολείο και αργότερα οπουδήποτε συναναστρέφονται κοινωνικά. Αν έχουμε την πεποίθηση ότι το σχολείο θα αναλάβει να εκπαιδεύσει το παιδί για όλα, ακόμα και για τόσο σημαντικές δεξιότητες, ίσως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε. Σε μία πιο εξελιγμένη κοινωνία, το σχολείο θα ήταν πολύτιμος πάροχος όχι μόνο ακαδημαϊκών γνώσεων αλλά και κοινωνικών δεξιοτήτων. 

Κανένας γονιός δεν είναι τέλειος και δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Τα λάθη είναι μέρος των εμπειριών, που δείχνουν προσπάθεια. Το ζητούμενο είναι να ενημερώνονται, να συνεργάζονται ακόμα και με ειδικούς αν χρειαστεί αποβάλλοντας το ταμπού που επικρατεί. Κανείς δεν τα γνωρίζει όλα, ούτε υπάρχει manual "πως να μεγαλώσεις σωστά με αξίες το παιδί σου." Πέρα από τους γονείς, οι εκπαιδευτικοί θα έπρεπε να κατέχουν καλά την ενσυναίσθηση και να την μεταλαμπαδεύουν στους μαθητές τους. Έτσι θα διευκολύνουν την μάθηση, θα εμψυχώνουν και θα υποστηρίζουν κάθε μαθητή, καλλιεργώντας τους την σημασία και την αναγκαιότητά της εμπράκτως.

Όταν λοιπόν, μπούμε στην διαδικασία να κατανοήσουμε τα κίνητρα των πράξεων του καθενός και όχι τις ίδιες τις πράξεις, θα έχουμε προχωρήσει ένα σημαντικό επίπεδο.  Σαφώς και είναι δύσκολο, επίπονο, απαιτεί ενέργεια και καθαρό μυαλό. Σαφώς και δεν θα είμαστε πάντα στην θέση αυτή, αξίζουν όμως οι προσπάθειες. Ακόμα και όταν οι πράξεις των άλλων απέχουν από τη δικιά μας την ιδιοσυγκρασία και μας φαίνονται αδιανόητες. Ακόμα και αν νιώσουμε προσβεβλημένοι, εκεί βρίσκεται η παγίδα των αντιδράσεων.. στο να μη τα παίρνουμε όλα τόσο προσωπικά. 

 

  • Να γίνουμε καλοί και πιο προσεκτικοί ακροατές
  • Να αφήσουμε στην άκρη την κριτική
  • Να έχουμε ανοιχτό μυαλό
  • Να ενθαρρύνουμε την ελευθερία του λόγου
  • Να μην χρησιμοποιούμε την δεξιότητα της ενσυναίσθησης για εκμετάλλευση

 

 

 

 

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/ensynesthisi-anaferete-sychna-tin-synantas-spania/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE