Η χειραγώγηση στα χρόνια της κρίσης

Οι πολυπράγμονες και οι εκ γενετής παντογνώστες έχουν ένα κουσούρι. Ανεπτυγμένο υπερ­Εγώ. Και επειδή γνωρίζουν τα πάντα, επιθυμούν να μας τα κάνουν λιανά και κατανοητά, όχι με τον απλό παραδοσιακό τρόπο της ανταλλαγής απόψεων, αλλά με αυτόν της, αόρατης στην αντίληψη μας, χειραγώγησης. Σου γεμίζουν λοιπόν το μυαλό με αμφιλεγόμενες, δικές τους ιδέες, αλλά ουσιαστικά στο κάνουν πιο άδειο και από την Αθήνα τον 15 Αύγουστο. Άβουλο και άτολμο.

Άλλωστε όπως είχε πει και ο Σλοβένος συγγραφέας Zarko Petan, "ένα άδειο κεφάλι κουνιέται καταφατικά πιο εύκολα...". Με ότι αυτό συνεπάγεται βεβαίως ­βεβαίως. Ίσως είναι απλά μια λανθασμένη αντίληψη, ίσως πάλι να έχω επηρεαστεί από τις καταστάσεις, αλλά υποπτεύομαι πως το έδαφος στα χρόνια της κρίσης που ζούμε, είναι πιο πρόσφορο στους κάθε λογής επιτήδειους που ψάχνουν να έχουν υπό την εποπτεία και τον έλεγχο τους, την δική σας (μας) ζωή. Η, με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, εκμετάλλευση του διπλανού μας άλλωστε, είναι ένα παιχνίδι για τους εγωιστές και χωρίς ηθικούς φραγμούς φιλόδοξους συνανθρώπους μας, που γοητεύει. Όχι τώρα. Ανέκαθεν.

tie-690084_960_720Στην εργασία, στα προσωπικά μας, στην όποιας μορφής σχέση έχουμε με κάποιον, θέλουμε να επιβαλλόμαστε. Η ουσία δεν υφίσταται σε τέτοιες παράλογες καταστάσεις μιας και η βάση είναι πως τις βλέπουμε και τις νιώθουμε φυσιολογικές. Το μετά έγκειται αρχικά στα... προτερήματα κάποιου όσον αφορά στην επιρροή που μπορεί να έχει στον διπλανό του. Έγκειται στον σκοπό που πάντα... αγιάζει τα μέσα σε αυτές τις περιπτώσεις, οφείλεται στην περίεργη ψυχοσύνθεση μας, αλλά περισσότερο αντικατοπτρίζει την εσωτερική μας ανάγκη να... πιαστούμε από κάπου όταν βλέπουμε πως ο κόσμος γύρω μας καταρρέει, όταν νιώθουμε απροστάτευτοι και ευάλωτοι απέναντι στην αδηφάγα και σκληρή καθημερινότητα.

Τα παραδείγματα της μαζικής χειραγώγησης από πολιτικούς ηγέτες, ανθρώπους που κατέχουν επιφανείς θέσεις στην κοινωνία αλλά και από τα ΜΜΕ, είναι δεκάδες. Η κάτα άτομο και περίσταση όμως αρρωστημένη νουθέτηση των επιλογών και των κινήσεων μας, είναι σαν ένα σαράκι που ροκανίζει σιγά σιγά τις ρίζες του κοινωνικού ιστού και δημιουργεί άβουλα και υποταγμένα, στις ορέξεις των άλλων, όντα. Είναι μια πονηρή διαδικασία που δεν την αντιλαμβανόμαστε άμεσα (πολλοί δεν την αντιλαμβάνονται ποτέ) και αυτοπροσδιορίζει την αιώνια μάστιγα του ανθρώπινου είδους που ακούει στο όνομα φιλαυτία.

Αν πραγματικά αγαπούσαμε τους εαυτούς μας με τρόπο υγιή και άδολο, τότε θα είχαμε τα ίδια συναισθήματα και για τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν. Αντ 'αυτού, η συνεχής και ακόρεστη δίψα μας για εξουσία και επιβολή, μας μετατρέπει σε λύκους που μόλις μυριστούν αίμα κυνηγάνε το θήραμα τους μέχρι να το κατασπαράξουν. Είναι πραγματικά απορίας άξιο πως η κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση φέρνει στην επιφάνεια πρωτίστως τα άσχημα χαρακτηριστικά των ανθρώπων και δευτερευόντως τα καλά τους. Είναι επίσης και λυπηρό. Μια κοινωνία με ανθρώπους, απέναντι ο ένας στον άλλο και όχι δίπλα ­δίπλα.

Τελικά όμως, η παγίδα για τους αυτούς που νομίζουν ότι είναι οι... εκλεκτοί σε μια ταλαιπωρημένη και γεμάτη πληγές κοινωνία, είναι τόσο εμφανής που ακόμα και αυτοί οι ίδιοι δε μπορούν να μην την διακρίνουν. Ο Μάρκος Αυρήλιος, ο περίφημος αυτοκράτορας της Ρώμης, το είχε πει με τον καλύτερο και πιο απλό (αν και παράδοξο για την θέση που κατείχε) τρόπο: "Ό,τι είναι κακό για το μελίσσι, είναι κακό και για τη μέλισσα". Ας αναλογιστούμε τα λόγια του...

 

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/chiragogisi-sta-chronia-tis-krisis/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE