Υγρές Νύχτες-Φρέντυ Γερμανός

Τα βιβλία εκτός από αποδράσεις σε νέους προορισμούς, μπορούν να γίνουν και μηχανές του χρόνου για ταξίδια στο παρελθόν ή και στο μέλλον. Ως τέτοια χρονομηχανή θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε και το πρώτο βιβλίο του αείμνηστου Φρέντυ Γερμανού, μιας δυναμικής και πολυτάλαντης προσωπικότητας, που άφησε έντονα το στίγμα του τόσο στο χώρο του βιβλίου όσο και της δημοσιογραφίας.
Ο λόγος φυσικά για τις "Υγρές Νύχτες", ένα μυθιστόρημα που  έγραψε στα χρόνια της εφηβείας του, αλλά τότε δεν κατάφερε για πολλούς και διάφορους λόγους να το εκδώσει, κάτι που το πέτυχε τελικά, το 1998 με την στήριξη του εκδοτικού οίκου Καστανιώτη. Όπως δήλωσε ο ίδιος σε μια παλιότερη συνέντευξή του:

"Είναι νεανικό βιβλίο, δεν είναι βιβλίο ώριμου συγγραφέα. Το άφησα περίπου όπως ήταν, δεν το πείραξα. Είναι βιβλίο κάπως άνισο, αλλά ήθελα να σεβαστώ ακόμα και αυτό, ακόμα και τα λάθη"

Οι "Υγρές Νύχτες" μας ταξιδεύουν στην Αθήνα της δεκαετίας του 40 αλλά και των πρώτων προπολεμικών ετών. Με τις, αν και "ερασιτεχνικές" τότε περιγραφές του, καθώς μιλάμε για το πρώτο βιβλίο, ο μοναδικός Φρέντυ Γερμανός, μας μεταφέρει στους δρόμους της πόλης, παρουσιάζοντας μας εικόνες από την εποχή εκείνη, κάνοντάς μας να νιώσουμε πραγματικά ότι είμαστε κάπου εκεί,περιπλανώμενοι από την Ομόνοια και το Κολωνάκι, μέχρι το Φάληρο.Μαθαίνουμε τις ιστορίες των ηρώων που μας μεταδίδουν τα συναισθήματά τους ενώ παράλληλα, αντιλαμβανόμαστε, από τον τρόπο σκέψης και γραφής του Φρέντυ Γερμανού, το ήθος και τις αρχές του συγγραφέα. Δυνατό, έντονο αλλά και ταυτόχρονα διδακτικό, με αναφορές σε ιστορικά γεγονότα αλλά και με πολλά σημαντικά μηνύματα, οι "Υγρές Νύχτες" είναι ένα βιβλίο που αξίζει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη. 

Περίληψη

Η ιστορία της Δάφνης και του Τζόνυ είναι μια αληθινή ιστορία, που ο συγγραφέας την έζησε στην εφηβεία του «νύχτα προς νύχτα». Ξετυλίγεται στο «Ριτς», ένα καμπαρέ του ’51, με τα σαξόφωνα να σκεπάζουν τον απόηχο του Εμφυλίου κι έναν Αμερικανό αξιωματικό να ζει το ρομαντικό του πάθος με μια αμαρτωλή Ελληνίδα – την ώρα που η κυβέρνηση Πλαστήρα υπογράφει την εκτέλεση του Μπελογιάννη. Όλα αυτά μοιάζουν να μην έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους κι όμως είναι οι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Η Δάφνη δεν ήξερε τίποτα για την εποχή της, αλλά κάποια στιγμή θα πλήρωνε το τίμημά της, με τον ίδιο τρόπο που το πλήρωναν τότε όσοι άμαχοι σκοτώνονταν από αδέσποτες σφαίρες.

Η ιστορία της μοιάζει σε πολλά με την ιστορία της Νόρας, του Στάθη, της Όλγας, του Λεωνίδα και των άλλων αγριμιών που κυκλοφορούν γύρω της, στις σελίδες του βιβλίου αυτού. Είναι η χαμένη γενιά. Οι Υγρές νύχτες είναι το πρώτο βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού – το έγραψε ανάμεσα στα 17 και στα 26 του χρόνια, αλλά δεν το τύπωσε γιατί δεν έβρισκε εκδότη. «Τότε νόμιζα ότι έγραφα διηγήματα», λέει στον πρόλογό του. «Τώρα, βλέποντάς το απ' την άλλη άκρη του τούνελ, νιώθω ότι έγραψα, πάλι, ένα βιβλίο εποχής. Μόνο που εδώ οι ήρωες, τα ιστορικά πρόσωπα του βιβλίου, είναι άνθρωποι που τους άγγιξα, στα 17 μου χρόνια, που περπάτησα δίπλα τους και που κάποια στιγμή σκούπισα μ' ένα μαντίλι τα δάκρυά τους. Τότε δεν είχαμε ακόμα χαρτομάντιλα...»

Ο Φρέντυ Γερμανός (1934-1999) μπήκε στο γράψιμο 18 χρόνων. Ξεκίνησε παίρνοντας το δεύτερο βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος που καθιέρωσε ο Mπάμπης Kλάρας στη Bραδυνή. Συνέχισε τον ίδιο χρόνο ως ελεύθερος ρεπόρτερ στην Ελευθερία, αργότερα ως χρονογράφος στη Mεσημβρινή της Ελένης Bλάχου κι έκλεισε τον κύκλο του στις εφημερίδες, πάλι ως χρονογράφος, αυτή τη φορά στην Ελευθεροτυπία, απ' την οποία παραιτήθηκε («πρόωρα», είπαν μερικοί) για να αφοσιωθεί στο γράψιμο.Tο 1964 βγήκε το πρώτο του βιβλίο στο Γαλαξία, με μικρά χιουμοριστικά διηγήματα, τα οποία «δεν ήταν ακριβώς χιουμοριστικά ούτε ακριβώς διηγήματα». Ήταν το Mε συγχωρείτε, λάθος, που ως τώρα έχει ξεπεράσει τα 150.000 αντίτυπα. Ο ίδιος όμως πίστευε ότι η συγγραφική του καριέρα άρχισε ουσιαστικά το 1978, όταν έγραψε τον Εχθρικό πλανήτη, μια σειρά από φανταστικά διηγήματα, κι ένα χρόνο αργότερα το Ένα γελαστό απόγευμα.

Tο 1981, με το ιστορικό του μυθιστόρημα Ακριβή μου Σοφία, άνοιξε έναν καινούργιο κύκλο: «Eίναι ένα παράξενο είδος, που δεν ξέρω πώς να το βαφτίσω κι ούτε έχει βέβαια σημασία», έλεγε ο ίδιος. «Zωντανεύω τίς ιστορίες κάποιων ανθρώπων του τόπου μας που με άγγιξαν, πατώντας με το ένα πόδι στο ντοκουμέντο και με τ' άλλο στη φαντασία. Eίναι ένας καλός τρόπος για να στήσεις όρθιο τον ήρωά σου και την ίδια ώρα ν' αγαπήσεις την Ιστορία». Από το 1964 ως το 2000 εξέδωσε 29 βιβλία, που όλα βρήκαν μεγάλη ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό και έγιναν επιτυχίες. Το αντικείμενο, που αναφέρεται στη ζωή του Νίκου Ζαχαριάδη, είναι το τελευταίο του χειρόγραφο.

Πηγή περίληψης και Βιογραφίας: Εκδόσεις Καστανιώτη.

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/4405-2/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE