Μελοποιημένη ποίηση

poetry-with-music

 

 Η μελοποιημένη ποίηση αποτελεί μία ιδιαίτερη κατηγορία, έναν σταθμό στα μουσικά δρώμενα. Μελοποιημένη ποίηση θεωρείται το ποιητικό κείμενο που έχει εκδοθεί σε βιβλίο ή έχει δημοσιευτεί σε κάποιο λογοτεχνικό περιοδικό.  Μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια στην χώρα μας ανήκουν σε μεγάλους Έλληνες ποιητές, τα οποία συνδέθηκαν με εποχές-ορόσημα στην ιστορία. Η Μικρασιατική καταστροφή, η Αντίσταση και η Κατοχή, ο Εμφύλιος, η Δικτατορία. Μέσα από την μελοποιημένη ποίηση, εκφράστηκαν έντονα συναισθήματα, πεποιθήσεις, ιδεολογία, έρωτες, πάθη, προβληματισμοί. 

 

Είτε στα φανερά, είτε στα κρυφά, ποιήματα, που πήραν σάρκα και οστά μέσα από μεγάλες φωνές και εξαιρετικούς μουσικοσυνθέτες, τραγουδήθηκαν από τον κόσμο δίνοντας μιαν άλλη πνοή στην καθημερινότητα. Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ, ερμήνευσε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, σε μουσική του Μίκη θεοδωράκη, μη γνωρίζοντας τότε πως το τραγούδι αυτό έμελλε να γίνει κάτι σαν τον εθνικό μας ύμνο. Εξίσου σημαντικό και το Ένα το χελιδόνι.

 

photo_41933_wide_large

collage

 

 Αρκετά ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου απέκτησαν μουσική υπόσταση, ένα από αυτά που ξεχωρίζω το Και να αδερφέ μου, σε μουσική του Χρήστου Λεοντή και ερμηνεία του μοναδικού Νίκου Ξυλούρη. Το Κράτησα τη ζωή μου, Του Γιώργου Σεφέρη επίσης ζωντάνεψε, σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνείες από τους Γιώργο Μούτσιο, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Μαρία Φαραντούρη, Αντώνη Καλογιάννη. Το παράπονο του Οδυσσέα Ελύτη παίρνει πνοή από τον Δημήτρη Παπαδημητρίου και την φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Όπως και το Μόνο γιατί μ'αγάπησες της Μαρίας Πολυδούρη.  Το Σπασμένο Καράβι, του Γιάννη Σκαρίμπα από τον Γιάννη Σπανό σε εκτελέσεις Κώστα Κάραλη και Δημήτρη Μπάση, το Ωδή Πρώτη(Ω φίλτατη πατρίς) γραμμένο από τον Ανδρέα Κάλβο σε μουσική και ερμηνεία από τον Δημήτρη Λάγιο. Ξεχώρισε κι ας μην ακούστηκε τόσο πολύ, το Σκάκι, του Μανόλη Αναγνωστάκη που ερμήνευσε υπέροχα  ο Γεράσιμος Ανδρεάτος σε μουσική και πάλι του Παπαδημητρίου.  Πάμε όμορφή μου, τραγούδησε ο Πάνος Κατσιμίχας σε μουσική δική του και στίχους της αξεπέραστης Κατερίνας Γώγου.  Ο Σωκράτης Μάλαμας επέλεξε τον Δεκέμβρη του 1903 του Κωνσταντίνου Καβάφη σε μουσική δική του.  Κάποτε θα'ρθουν να σου πουν, σε στίχους Λευτέρη Παπαδοπούλου και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, ερμήνευσε ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Και κλείνουμε με μια ακόμα επιλογή στο υπέροχο Το Δωμάτιο σε στίχους Λένα Παππά, μουσική Χάρη Κατσιμίχα και ερμηνεία από τον Πάνο και Χάρη Κατσιμίχα. 

 

 

 

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.  

Εδώ στου δρόμου τα μισά                                                                
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι’ αλλού γι’ αλλού ξεκίνησα.
Στ’ αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ’ ομολογώ.
Σαν να `μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα `ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

 

 

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!
Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!
Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ’ τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ’ αίματα!

🎼🎼

 

Έλα να παίξουμε...
Ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω!
Τραβάνε μπρος σκυφτοί δίχως καν όνειρα
Όλα, όλα, και τ’ άλογά μου θα στα δώσω
Όλα, όλα, και τ’ άλογά μου θα στα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που έρει μόνο σ’ ένα χρώμα να πηγαίνει
δρασκελώντας τη μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις έριες παρατάξεις
Έλα να παίξουμε...
Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα...

 

 

Kι αν για τον έρωτά μου δεν μπορώ να πω
αν δε μιλώ για τα μαλλιά σου, για τα χείλη, για τα μάτια·
 όμως το πρόσωπό σου που κρατώ μες στη ψυχή μου,
ο ήχος της φωνής σου που κρατάω μες στο μυαλό μου,
ημέρες του Σεπτέμβρη που ανατέλλουν στα όνειρά μου
τις λέξεις και τις φράσεις μου πλάθουν και χρωματίζουν
σ’ όποιο θέμα κι άν περνώ, όποια ιδέα κι αν λέγω

 

Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή
για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή
Θέλει νεκροί χιλιάδες να `ναι στους τροχούς
Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έκλεισες μες στη θάλασσα!
Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού
Το `χουνε θάψει σ’ ένα μνήμα του πέλαγου
σ’ ένα βαθύ πηγάδι το `χουνε κλειστό
μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος
Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές και Συ
Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση

 

 

 

Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
και πώς σε θένε.
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε.
Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν.
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν.
Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
που θα `χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα.
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.

 

 

Αν σας άρεσε το άρθρο μας...share:
Facebook
Twitter
Google+
http://www.makazine.gr/%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b7%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%cf%83%ce%b7/
Pinterest
LinkedIn
RSS
Follow by Email
SHARE